ΟΙ ΝΕΟΙ ΔΕΝ ΞΕΧΝΟΥΝ ΕΚΕΙΝΟ ΤΟΝ ΝΟΕΜΒΡΗ

ΟΙ ΝΕΟΙ ΔΕΝ ΞΕΧΝΟΥΝ ΕΚΕΙΝΟ ΤΟΝ ΝΟΕΜΒΡΗ

Συναδέλφισσα- συνάδελφε

Συνηθίζεται κάθε χρόνο , κατά την αγωνιστική επέτειο  του Πολυτεχνείου, να ακούς συνέχεια για την επικαιρότητα της εξέγερσης κλπ.  Είναι μια έκφραση που με την πάροδο των χρόνων έχει παγιωθεί και τείνει να χάσει το νόημα της.  Όμως , 37 χρόνια μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου αν πράγματι ισχύει κάτι , είναι ότι τα μηνύματα του Πολυτεχνείου , στην σημερινή συγκυρία για τον λαό μας , είναι ανατριχιαστικά επίκαιρα και ζωντανά. Το όραμα αυτής της εξέγερσης και των όσων είχαν προηγηθεί οδηγεί ακόμα και σήμερα κάθε αριστερό αγωνιστή. Είναι το σημείο αναφοράς των αγώνων του λαού μας ενάντια σε ιμπεριαλιστικά συμφέροντα, ενάντια σε κάθε μορφής φασισμό από όπου και αν προέρχεται. Ενάντια στο ρατσισμό και τις διακρίσεις καθώς και την οπισθοδρόμηση. Ενάντια σε οποιεσδήποτε δυνάμεις προσπαθούν να αποδυναμώσουν το κοινωνικό κράτος και το κράτος πρόνοιας, σε αυτούς που προωθούν το πλέον αποτυχημένο μοντέλο της ατομικής ευθύνης έναντι της συλλογικής προσπάθειας και των συλλογικών αγώνων.

Το Πολυτεχνείο είναι μια εξέγερση άμεσα συνδεδεμένη τόσο με το πολιτικό γίγνεσθαι της εποχής που ΗΠΑ και βασιλιάς μοίραζαν το βιός του λαού και τα σύνορα της χώρας μας,  όσο και γενικότερα  με το πολιτικό σκηνικό στην Ευρώπη και τον κόσμο στη ψυχροπολεμική περίοδο.  Αποτελεί συνέχεια της αντίστασης(ΕΑΜ), των κινημάτων του 114, του Πέτρουλα και του Λαμπράκη  μεγάλων αγωνιστών που θα μείνουν τα ονόματα τους ανεξίτηλα γραμμένα στην ιστορία. Αποτελεί σημαντικό λιθαράκι στον ευρύτερο προβληματισμό της εποχής. Στα πλαίσια του προβληματισμού των ημερών αλλά και των συγκυριών ανήκουν ο κυπριακός απελευθερωτικός αγώνας, που η χούντα οδήγησε στη διχοτόμηση της Μεγαλονήσου, αλλά και ο κουβανικός αγώνας και κινήματα όπως αυτό του Αλιέντε στη Χιλή , ο Μάης του ’68 και το ευρύτερο αντιπολεμικό κίνημα της εποχής(Βιετνάμ). Το Πολυτεχνείο λοιπόν δείχνει στο σύγχρονο φοιτητικό, εργατικό και γενικότερα λαϊκό κίνημα  πως ο μοναδικός δρόμος  για την πραγμάτωση των διεκδικήσεων είναι ο δρόμος της αριστεράς και της ενότητας . Μια ενότητα που θα προέρχεται από τη σύνθεση διαφορετικών απόψεων και αντιλήψεων, μακριά από κάθε είδους κομματική καθοδήγηση και πειθαρχία. Συνεπώς η εξέγερση του Πολυτεχνείου ήταν ένα πολύχρωμο ιδεολογικά μωσαϊκό που οδήγησε στην έκρηξη απέναντι στη χούντα των Συνταγματαρχών οι οποίοι είχαν τη σιωπηρή ανοχή όλων αυτών που λυμαίνονταν το βιος του ελληνικού λαού . Η νοοτροπία αυτών είχε προηγούμενο ,και έχει και παρόν αλλά δεν πρέπει να έχει μέλλον, και μάλιστα ξεκινάει από παλιά είτε με τα τάγματα ασφαλείας, είτε με το παρακράτος του Καραμανλή και τη «βία και νοθεία» και φτάνει στο σήμερα. Στο σήμερα των Οννεδιτών που δολοφόνησαν τον Τεμπονέρα,  στο σήμερα του ΛΑΟΣ και της Χρυσής Αυγής και στην συμπαράταξη των αστυνομικών δυνάμεων με αυτούς και τον  κάθε λογής «εξοργισμένο» πολίτη.

Το Πολυτεχνείο Ζει. Είναι μέσα στο μυαλό και την καρδιά κάθε αριστερού αγωνιστή που πάλεψε και παλεύει  απέναντι στη βάναυση επίθεση που εξαπέλυσαν  οι κυβερνήσεις των τελευταίων ετών     στα κεκτημένα του φοιτητικού και του  εργατικού κινήματος  καταδικάζοντας τα μη-προνομιούχα κοινωνικά στρώματα, δημιουργώντας μια κοινωνία διαφορετικών ταχυτήτων προστατεύοντας του πλουσίους και κάνοντας επιδρομή στα εισοδήματα των οικονομικά ασθενέστερων. Ο λαός μας δεν αντέχει άλλο .   Η ΠΑΣΠ ως η αυτόνομη παράταξη της δημοκρατικής αριστεράς δεν πρόκειται να παίξει το ρόλο του δεκανικιού σε κανέναν που προωθεί αντιλαϊκές πολιτικές.  Οπότε δεν μένει παρά να φωνάξουμε και να συσπειρωθούμε πάλι ως άνθρωποι ελεύθεροι πίσω από το σύνθημα του Πολυτεχνείου:

ΨΩΜΙ- Η χούντα καταλήστευσε το βιος του ελληνικού λαού με την πλήρη στήριξη των κρατούντων. Σήμερα οι ίδιοι αυτοί έχοντες και κατέχοντες αφού πρώτα έστησαν το σκηνικό της οικονομικής κρίσης είναι έτοιμοι ξανά να μας οδηγήσουν στην φτώχεια και την πείνα δρομολογώντας απολύσεις, ελαστικά ωράρια και ευρύτερη αναδιάρθρωση προς το χειρότερο των εργασιακών σχέσεων. Την ίδια στιγμή η κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ που υποτίθεται ήρθε να απαντήσει στο ερώτημα «Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα»  με πολιτική διαφορετική από αυτή της  δεξιάς και της παρέας των κουμπάρων ισοπέδωσε το κοινωνικό κράτος αφήνοντας έκθετους τους οικονομικά ασθενέστερους στην οικονομική κρίση με τις ευλογίες του σωτήριου Μνημονίου.  Μπροστά στον κίνδυνο να είμαστε η γενιά που θα ζήσει χειρότερα από την προηγούμενη       αγωνιζόμαστε για το δικαίωμα στην εργασία, στην ασφάλιση, στην Υγεία. Η έννοια του ψωμιού δεν είναι κάτι που περιορίζεται  στο «πιάτο» αλλά στο δικαίωμα εν γένει για μια ζωή αξιοπρεπή και ελεύθερη από τον φόβο της ανεργίας, της αν-ασφάλισης, της αρρώστιας.  Σήμερα, που κάποιοι με πρόσχημα την κρίση μας ζητάνε να σφίξουμε το ζωνάρι, για να γίνουν κάποιοι ακόμα πιο πλούσιοι και πιο χρυσοί ως παιδιά (golden boys και ντόπιοι εντολοδόχοι)  η απάντηση του δημοκρατικού σοσιαλισμού φαντάζει πιο επίκαιρη από ποτέ.  Ο κοινωνικός μας αγώνας είναι αγώνας με ταξικό χαρακτήρα υπέρ του εργαζόμενου λαού και ενάντια στα οράματα των μονοπωλίων και του ΣΕΒ.  ΨΩΜΙ σημαίνει κοινωνική απελευθέρωση.

ΠΑΙΔΕΙΑ – Ενώ τότε η παιδεία μας πέρναγε μέσα από τη ιδεολογική κρεατομηχανή της χούντας σήμερα έρχεται να περάσει μέσα από την κρεατομηχανή του νεοφιλελευθερισμού που σε όλο τον κόσμο επιδιώκει την εμπορευματοποίηση και τον κατακερματισμό της εκπαίδευση με σκοπό την παραγωγή φτηνών και ευέλικτων επιστημόνων. Η κοινωνία μας όμως και τα σημεία των καιρών απαιτούν ολοκληρωμένη εκπαίδευση και οχυρωμένους με πλήρη γνώση επιστήμονες.  Σε αυτό τον δρόμο συνεχίζουμε ενάντια στην αναθεώρηση του αρ.16, ενάντια στην αναγνώριση των ΚΕΣ, ενάντια στην περιστολή του ασύλου, ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της Παιδείας , υπέρ της μόνο Δημόσιας και Δωρεάν Παιδείας για όλους. Υπενθυμίζουμε ότι λέγαμε  πέρυσι ότι αν η κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ συνεχίσει τις δεξιές πολιτικές της Ν.Δ θα μας βρει απέναντι της. Ερχόμαστε , ένα χρόνο μετά την επέτειο του 2009 να πούμε στην κυβέρνηση ένα μεγάλο « Δεν θα περάσει»  στα αντιλαϊκά της μέτρα για την παιδεία και να αγωνιστούμε για να το κάνουμε πραγματικότητα, προτείνοντας παράλληλα ουσιαστικές και φιλολαϊκές  λύσεις στα προβλήματα του πανεπιστημίου.

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ – Η υποδούλωση και η τρομοκρατία του ελληνικού λαού από ένα δικτατορικό καθεστώς στις μέρες μας δεν υπάρχει , υπάρχουν όμως άλλες μορφής δουλείας και ανελευθερίας που έρχονται να εμφανιστούν για παράδειγμα στις σχέσεις εργασίας και στην αστυνομοκρατία και την τρομοκρατία. Η έξαρση φαινομένων ξενοφοβίας έρχονται να ενισχύσουν τις συνθήκες ανελευθερίας και να ενεργοποιήσουν τα αντιδραστικά αντανακλαστικά της κοινωνίας τα οποία έρχονται να ενισχυθούν από την έξαρση της τρομοκρατίας η οποία μόνο τον λαό δεν ωφελεί. Ο λαός ωφελείται μόνο από την ελευθερία του να διεκδικεί ένα καλύτερο αύριο και για την κοινωνία και την χώρα.  Με βάση αυτήν την λογική, για μας η ελευθερία σε επίπεδο κοινωνικό( και εθνικό) ταυτίζεται απόλυτα με την λαϊκή θέληση και τους λαϊκούς αγώνες και όχι με την ποινικοποίηση τους και την καταστολή τους. Υπενθυμίζουμε ειδικά την καταστολή που υπήρξε και πέρυσι στις κινητοποιήσεις τον Δεκέμβρη για τον Αλέξη , τις επιθέσεις σε συνδικαλιστές όπως είχε γίνει και με την Κούνεβα αλλά και την καταστολή που υπήρξε σε διάφορες πορείες φοιτητών και εργαζομένων και στην Πάτρα αλλά και στην υπόλοιπη Ελλάδα.

ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ- Τότε , η εθνική ανεξαρτησία της χώρας είχε καταργηθεί και το δικαίωμα διαχείρισης της  είχε περάσει στα χέρια της Αμερικής μέσω των μυστικών υπηρεσιών της και του ΝΑΤΟ. Η χούντα ήταν σχέδιο δικό τους.  Μετά την πτώση της χούντας, υπήρξε αγώνας για πραγματική κατοχύρωση της από τον Ανδρέα Παπανδρέου που παρότι απέτυχε να βγάλει την χώρα από το ΝΑΤΟ, κατάφερε να την κατοχυρώσει σε αρκετό βαθμό κοντράροντας τα παιχνίδια της Συμμαχίας όσο αφορούσε το Αιγαίο και την Κύπρο και συσφίγγοντας τις σχέσεις της Ελλάδας με τον Ανατολικό Μπλοκ και την Σοβιετική Ένωση αλλά και με τους Άραβες και τους Παλαιστίνιους ενάντια στον σιωνισμό και τον ιμπεριαλισμό γενικότερα. Μετά τον θάνατο του οποιαδήποτε τέτοια λογική εγκαταλείφθηκε. Ερχόμαστε σήμερα 37 χρόνια μετά να βλέπουμε την Ελλάδα ακόμα προσδεμένη στο άρμα της Αμερικής και με τον φόβο να απολέσουμε το μισό Αιγαίο και την μισή Κύπρο. Παράλληλα είναι σημαντικό για μας να θίξουμε  και το γεγονός ότι η Ε.Ε.  υποθάλπει τέτοια φαινόμενα παραμένοντας ανάλγητη, εσωστρεφής και αμερικανοπρεπής  και απέχει πολύ από την Ευρώπη των λαών, της ειρήνης και της δημοκρατίας που εμείς οραματιζόμαστε. Παραδείγματα όπως του Κοσσόβου, των Σκοπίων αλλά και της Κύπρου δείχνουν ότι η Ένωση φοβάται και αδυνατεί να συγκρουστεί ανοιχτά με τις πολεμοχαρείς, πετρελαιολάγνες και εν κατακλείδι ιμπεριαλιστικές επιλογές της Αμερικής αλλά και της Αγγλίας.  Η χώρα μας, όπως και η Ευρώπη αποτελούν την πατρίδα της έννοιας του ανθρωπισμού.  Έννοιας που στα γεννοφάσκια της υπήρξε πολύ διαφορετική από ότι σήμερα. Ανθρωπισμός δεν είναι η λεγόμενη «ανθρωπιστική βοήθεια», αλλά η ουσιαστική και αγωνιστική αλληλεγγύη στους λαούς που έχουν την ατυχία να περνούν τώρα ό,τι  περάσαμε εμείς πριν δεκαετίες.

                                                 

 Συνεχίζουμε στα βήματα αυτών που μας έδειξαν το δρόμο. Αγρότες, εργαζόμενοι , φοιτητές, διανοούμενοι όλοι μαζί στην ανατροπή νόμων , λογικών και συμφερόντων που καταδυναστεύουν τα δικαιώματα μας . Η ΠΑΣΠ αποτελεί τον κοινωνό του οράματος της δημοκρατικής προοδευτικής αριστεράς στον τόπο.  Όραμα του τότε αλλά και του σήμερα, παραμένει μια δημοκρατία που θα έχει ως πυλώνες την κοινωνική και πολιτική αυτοδιαχείριση, την οικονομική ευημερία και τη δικαιοσύνη και θ’ αποτελεί την έκφραση μιας κοινωνίας ενεργών πολιτών. Όραμα του τότε, αλλά και του σήμερα, είναι ο μετασχηματισμός της κοινωνίας και όχι απλά η στείρα άρνηση στην πολιτική των δυνάμεων της συντήρησης και του νεοφιλελευθερισμού, που αν δε συνοδεύεται από συγκεκριμένη πολιτική στόχευση και προοπτική, κινδυνεύει να καταστεί το άλλοθι και το δεκανίκι της πολιτικής αυτής αντί για μοχλός ανατροπής της, πόσο μάλλον αν οδηγεί στη διάσπαση, την περιθωριοποίηση και την κομματική περιχαράκωση του φοιτητικού και εργατικού κινήματος

            Καλούμε το Σύλλογο φοιτητών να συμμετέχει στην τριήμερη κατάληψη 15-17 του παραρτήματος, του χώρου όπου συμβολίζει την αντίσταση των φοιτητών και του αχαϊκού λαού στη χούντα των συνταγματαρχών και που γι’ αυτό το λόγο θα πρέπει να ανήκει στους φοιτητικούς και σπουδαστικούς συλλόγους και να αποτελεί χώρο ελεύθερης πολιτικής δράσης των μελών τους. Επίσης καλούμε το Σύλλογο σε συντονισμό με άλλους φοιτητικούς και σπουδαστικούς Συλλόγους, να λάβει μέρος στην πορεία η οποία θα έχει ως αφετηρία το παράρτημα και θα διέρχεται από το Βρετανικό Προξενείο και  από το μνημείο του Νίκου Τεμπονέρα στα Ψηλά Αλώνια, ώστε να τιμηθεί έμπρακτα ο τελευταίος λαϊκός αγωνιστής που δολοφονήθηκε από τη Δεξιά. Παράλληλα καλούμε σε διήμερη κατάληψη της σχολής στις 10 και 11 του μήνα , δείχνοντας έμπρακτα την αλληλεγγύη στην απεργία των μελών Δ.Ε.Π τις ίδιες μέρες με αφορμή τις εξαγγελίες για την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση.

Το τέλος της ιστορίας δεν γράφτηκε ακόμα το μέλλον της το γράφουν οι αγώνες μας...

 

 ΠΑΣΠ ΑΕΙ ΠΑΤΡΑΣ