ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ-ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΑΓΩΝΩΝ
Η νέα κυβέρνηση αγκαλιάστηκε από τον λαό μας , με εντυπωσιακό ποσοστό, για να αλλάξει την υπάρχουσα και διαμορφωμένη από δεκαετία τουλάχιστον κατάσταση στην χώρα μας πάνω σε ένα πλαίσιο δημοκρατικό και προοδευτικό. Κεντρική επιλογή της πολιτικής της ήταν η είσοδος της χώρας στην επιτήρηση της τρόικας , επιλογή η οποία παρουσιάστηκε ως μονόδρομος. Ο μονόδρομος αυτός βέβαια αποδείχτηκε και συνεχίζει να είναι απλά η καλύτερη λύση για το διεθνές τραπεζικό σύστημα και όχι για τον λαό μας και το κράτος μας. Στο ερώτημα αν όντως υπήρχε εναλλακτική λύση εκτός μνημονίου , η ΠΑΣΠ, η αυτόνομη παράταξη της δημοκρατικής αριστεράς εδώ και ένα χρόνο συνεχίζει να δίνει την ίδια απάντηση η οποία την έφερε άλλωστε και πρώτη στις περασμένες φοιτητικές εκλογές στην πόλη μας : ΝΑΙ , ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΛΗ ΛΥΣΗ. Τεκμηριωμένα και όχι βολονταρίστικα και ψευτοεπαναστατικά την επαναλαμβάνουμε και θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για αυτήν:
1. Η ελληνική κυβέρνηση όταν αντιλήφθηκε το οικονομικό πρόβλημα της Ελλάδας, όφειλε να πιέσει την Ε.Ε ουσιαστικά και μαζί με τον ελληνικό λαό για διαφορετική αντιμετώπιση του προβλήματος όπως είναι η δυνατότητα να αγοράζει η ΕΚΤ κρατικά ομόλογα απευθείας από τις χώρες της Ευρωζώνης. Το φαιδρό της ιστορίας είναι ότι το εν λόγω μέτρο πάρθηκε από την Ε.Ε λίγες μόνο μέρες με την είσοδο της χώρας στο μηχανισμό της τρόικας. Αν η κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ είχε αποφασίσει να πιέσει για αυτό το μέτρο και να μην το θεωρήσει αδύνατο και αδιανόητο , αποδεχόμενοι έτσι πλήρως τις λογικές των γερμανών συναδέλφων της, θα είχαμε αποφύγει τον τυφώνα αντιλαϊκών μέτρων . Βέβαια είναι δεδομένο ότι οι λαοί της Ευρώπης ενωμένοι και αλληλέγγυοι πρέπει να αλλάξουν την Ε.Ε από μια αντιλαϊκή καπιταλιστική συμμαχία που εξυπηρετεί το διεθνές τραπεζικό σύστημα και την κυρίαρχη προς το παρόν γερμανική πολιτική σε μια Ευρώπη των λαών, της δημοκρατίας και των ανθρωπινών δικαιωμάτων.
2. Παράλληλα , κρατικοποίηση σε πρώτο στάδιο , τουλάχιστον , των κύριων ελληνικών τραπεζικών οργανισμών που θα οδηγήσει σε ένα ουσιαστικό στήριγμα της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας , απελευθερωμένο από κερδοσκοπικές κ.λ.π πολιτικές. Παράλληλα αυτό το μέτρο θα οδηγήσει σε διαφορετική διαχείριση εθνικού χρέους 47 δισεκατομμυρίων ευρώ που έχει το ελληνικό δημόσιο σε ελληνικές τράπεζες.
3. Καθώς όλα τα δάνεια από το 2000 και ένθεν είναι παράνομα, διότι πάρθηκαν παρανόμως με τη βοήθεια της Goldman Sachs, η ελληνική κυβέρνηση δικαιούται και πρέπει να παύσει να πληρώνει τα δάνεια που πάρθηκαν γιατί έπεσε θύμα εκμετάλλευσης από αδίστακτους τραπεζίτες της Γουόλ Στριτ.
4. Συνολική επαναδιαπραγμάτευση του χρέους με τους υπόλοιπους ξένους τραπεζικούς οργανισμούς ( επιτόκια , συνολικό ποσό κ.λ.π)
5. Ο δρόμος που πρέπει να χαραχθεί είναι αυτός της ανάπτυξης , των δημοσίων επενδύσεων, της φορολόγησης του κεφαλαίου και των εχόντων , της διαφάνειας και της παύσης του σπάταλου κράτους σε ένα κράτος κοινωνικής δικαιοσύνης. Παράλληλα ο ρεαλισμός μας επιβάλλει να αποδεχτούμε ότι δομικό πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας είναι ότι δεν παράγει ώστε να έχει εξαγωγές . Η περίφημη «πράσινη ανάπτυξη» αποτελεί διέξοδο από την κρίση αυτή καθώς στον συγκεκριμένο τομέα οι δυνατότητες μας είναι ουσιαστικές. Θα αποτελέσει όμως αυτοκτονία η διαχείριση και η εκμετάλλευση των πόρων αυτών αντί να βρίσκεται στο δημόσιο να περάσει σε ξένες εταιρίες που στην ουσία θα μας πουλάνε τον αέρα και την θάλασσα της χώρας μας και θα θησαυρίζουν από αυτούς. Φανταστείτε μια Ελλάδα ανεξάρτητη από τις εισαγωγές ξένου πετρελαίου. Δυστυχώς , όμως και πάλι φαίνεται ότι η κυβέρνηση δεν πρόκειται να προχωρήσει στην εκμετάλλευση των πλουσιότατων ελληνικών κοιτασμάτων.
ΠΑΙΔΕΙΑ Ως υπεύθυνοι δημοκράτες και αριστεροί φοιτητές - συνδικαλιστές θα αντιπαραθέσουμε παρακάτω τις δικές μας θέσεις για την τριτοβάθμια εκπαίδευση με αυτές της κυβέρνησης, οι οποίες δεν έχουν ακόμη κατατεθεί αλλά σιγοψιθυρίζονται σε κείμενα όπως αυτά του πλαισίου διαλόγου που μας παρουσιάστηκε . Μια αντιπαράθεση που σίγουρα σκοπό έχει να διατρανώσει το όραμά μας για μια παιδεία που κινείται στις σοσιαλιστικές αρχές μας και όχι στα άγνωστα και δύσβατα μονοπάτια προς εμάς του νεοφιλελευθερισμού… Αναφέρεται λοιπόν ότι οι προτάσεις του κειμένου αποτελούν προϊόν εάν όχι καθεαυτό αντίγραφο των εν γένει ευρωπαϊκών λογικών και μέτρων. Αναρωτιόμαστε , αν παρ ελπίδα η κυβέρνηση έχει αντιληφθεί ότι εδώ είναι Ελλάδα και ότι το κάθε μέτρο προφανώς και η κάθε πολιτική πρέπει πάνω από όλα να πηγάζει από τον λαό και να εκφράζει τις λογικές του και παράλληλα να συμβαδίζει με τις ιδιαιτερότητες του. Πέρα βέβαια από το γεγονός ότι τα μέτρα πρέπει να αποτελούν προϊόν ουσιαστικού και αληθινού διαλόγου και όχι προϊόν προειλημμένων αποφάσεων που απλά θα σερβίρονται με λίγη γαρνιτούρα δήθεν διαλόγου…
Συνεχίζοντας , η πρώτη αναφορά που γίνεται στο περιώνυμο κείμενο είναι η σχετική με τον νέο τρόπο πλέον διοίκησης του πανεπιστημίου . Προτείνεται λοιπόν , η διοίκηση του να περάσει στην συνέλευση της συγκλήτου από την μια και από την άλλη σε ένα «συμβούλιο» , το οποίο θα αποτελείται από μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας και από εξωτερικά μέλη που θα έχουν διαπρέψει στον χώρο της Παιδείας ,των τεχνών κλπ. Αυτό το συμβούλιο θα έχει την ουσιαστική ευθύνη διαχείρισης του Πανεπιστημίου και όλων των σημαντικών θεμάτων που το αφορούν όπως ο προϋπολογισμός, ο εσωτερικός κανονισμός λειτουργίας κλπ. Με την πρώτη ανάγνωση κάποιος θα πει ότι αυτό καλό είναι , δηλαδή επιτυχημένοι άνθρωποι να εκφράζουν και αυτή την άποψη τους για την παιδεία. Από την πλευρά μας αναρωτιόμαστε κατ αρχάς για ποιο λόγο να υπάρχουν δύο όργανα με την συμμετοχή των ακαδημαϊκών ; Ένα δεν κάνει; Από αυτό συμπεραίνουμε ότι το βάρος της διοίκησης πλέον περνάει οριστικά σε εξωπανεπιστημιακές προσωπικότητες που απλά θα επιβάλλουν την εκάστοτε αντιλαϊκή πολιτική και η ακαδημαϊκή κοινότητα απλά θα κάνει τον επιστάτη. Εν συνεχεία , ως σοσιαλιστές έχουμε μια βασική αρχή: εκεί που πηγάζει η άμεση δημοκρατία δεν πηγάζουν αντιλαϊκά μέτρα. Με αυτό εννοούμε ότι το πρόβλημα της διοίκησης του πανεπιστημίου είναι κατά βάση και παράλληλα με τις αντιλαϊκές πολιτικές , το καθηγητικό κατεστημένο που λυμαίνεται τους φοιτητές και τους διαχειρίζεται ως υπηρέτες. Η λύση ήταν , είναι και θα είναι μια: 100 % εκπροσώπηση φοιτητών στα όργανα συνδιοικησής. Το πραγματικά αυτοδιοικούμενο πανεπιστήμιο είναι το πανεπιστήμιο που φοιτητές και καθηγητές αποφασίζουν με άμεσους δημοκρατικούς τρόπους και όχι οι εισαγόμενοι πεφωτισμένοι… Σχετικά με την οικονομική λειτουργία του πανεπιστημίου , τα έσοδα του θα αποτελούν συνισταμένη δύο παραγόντων, της κρατικής και της ιδιωτικής επιχορήγησης. Η μεν πρώτη θα εξαρτάται από την πρόοδο των πανεπιστημίων πάνω στην βάση των κυβερνητικών πολιτικών και θα έχει χαρακτήρα επιβράβευσης. Για παράδειγμα τα «καλά» πανεπιστήμια θα περνούν και «καλά» λεφτά οπότε θα γίνονται «καλύτερα» και πιο υπάκουα και τα «κακά» πανεπιστήμια δεν θα παίρνουν «καλά» λεφτά με αποτέλεσμα να γίνονται χειρότερα(!). Από την άλλη πλευρά καθώς εν τέλει «λεφτά δεν υπάρχουν» , «συμμαζεύονται» οι κρατικές επιχορηγήσεις και την θέση τους παίρνουν οι ιδιωτικές οι οποίες προφανώς και καμία σχέση δεν θα έχουν με το γενικό καλό , την αναβάθμιση της παιδείας και την προαγωγή της ανεξάρτητης και αντικειμενικής έρευνας. Αντιλαμβανόμαστε , έτσι, ότι καμιά σχέση με τα παραπάνω δεν θα χει και το πανεπιστήμιο που θα λειτουργεί με ιδιωτικά κεφάλαια. Συνεπώς η συγκεκριμένη πρόταση για την οικονομική λειτουργία των πανεπιστημίων αποτελεί ξεκάθαρο βήμα προς την ιδιωτικοποίηση της παιδείας. Εμείς ως ΠΑΣΠ πιστεύουμε ότι λεφτά υπάρχουν και ότι πρέπει το ελληνικό πανεπιστήμιο( και η έρευνα) να λειτουργεί με κρατικά και μόνο κεφάλαια τα οποία στο σύνολο τους θα αποτελούν το 7(5+2)% του ΑΕΠ. Βέβαια μπορεί ένα πανεπιστήμιο να δράσει και με κοινοτικά κονδύλια όπως τα ΕΠΕΑΕΚ αλλά η κατά βάση χρηματοδότηση του πρέπει να κατατίθεται από το κράτος. Τελευταίο μέτρο όσο αφορά την λειτουργία του πανεπιστημίου , ιδρύεται η Ανεξάρτητη Αρχή Αξιολόγησης , Πιστοποίησης και Χρηματοδότησης της Ανώτατης Εκπαίδευσης. Από το όνομα και μόνο δεν νομίζουμε ότι χρειάζεται να αναλύσουμε περαιτέρω τις αρμοδιότητες τις. Θα πούμε όμως , ότι όπως και πριν αναφέραμε ότι η άμεση δημοκρατία είναι η λύση πολλών προβλημάτων , αυτό θα προτείνουμε και εδώ. Αξιολόγηση από την πανεπιστημιακή κοινότητα , για την πανεπιστημιακή κοινότητα με 100% εκπροσώπηση φοιτητών και στα εν λόγω όργανα. Δεν είναι απαραίτητα αρνητική η ύπαρξη επιτροπών από πρώην ακαδημαϊκούς και άλλους ανθρώπους του πνεύματος , αρκεί αυτές να έχουν συμβουλευτικό χαρακτήρα και μόνο. Παράλληλα θα μπορούσε να συζητηθεί και ο τρόπος συμμετοχής των τοπικών κοινωνιών στην προσπάθεια αξιολόγησης και αναβάθμισης των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων ή από την άλλη να ακούγεται και ο λόγος των γονέων π.χ ως προς τις παρεχόμενες στα παιδιά τους υπηρεσίες. Κλείνοντας , το κείμενο αυτό μας εισάγει και στην τελευταία πράξη του επερχόμενου δράματος. Προτείνει λοιπόν το κείμενο , η εισαγωγή των φοιτητών πλέον να γίνεται μέσω των σχολών και ότι των τμημάτων. Έτσι το πρώτο έτος θα είναι έτος σχολής και με βάση την πρόοδο των φοιτητών στα μαθήματα και την προτίμηση τους , θα περνάνε σε ένα από τα τμήματα της σχολής , το οποίο μάλιστα θα προσφέρει και ευέλικτα προγράμματα όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται. Εν συνεχεία , προνοείται ότι η αξιολόγηση του φοιτητή θα γίνεται μέσω του ευρωπαϊκού συστήματος πιστωτικών μονάδων που μαζί με την εφαρμογή του εθνικού πλαισίου προσόντων οδηγούν σε απαξίωση των πτυχίων μας , σε 2 ή και περισσότερους κύκλους σπουδών , σε απονομή προσόντων και όχι δικαιωμάτων που μαζί με την προώθηση του ατομικού φακέλου προσόντων θα καταργήσουν και κάθε έννοια συλλογικής διαπραγμάτευσης και συνεπώς κάθε προοπτική επαγγελματικών και κοινωνικών δικαιωμάτων στον χώρο εργασίας. Η προοπτική των εν λόγω μέτρων στο Πανεπιστήμιο όχι μόνο δεν έχει καμιά σχέση με τις λύσεις των υπαρχόντων προβλημάτων αλλά εισάγει και νέα. Αυτό γιατί τα προβλήματα των σημερινών πανεπιστημίων σε επίπεδο γνώσης έχουν να κάνουν με την ελλειπή παροχή πρακτικής εμπειρίας , με την ασυμβατότητα του προγράμματος σπουδών με τις σύγχρονες ανάγκες, με τον ελλειπή ηλεκτρονικό και εργαστηριακό εξοπλισμό κλπ. Το μόνο που εισάγουν τα παραπάνω μέτρα είναι η ιδιωτικοποίηση της παιδείας μέσω της περαιτέρω απαξίωσης των Πανεπιστημίων γιατί πλέον δεν θα μετράει το πτυχίο μας αλλά οι πιστωτικές μονάδες που αναγνωρίζουν προσόντα και όχι δικαιώματα. Έτσι είτε φοιτάς σε πανεπιστήμιο , είτε σε ΤΕΙ , είτε σε κολλέγιο θα ναι ένα και το αυτό , αφού η αξιολόγηση δεν πρόκειται να γίνεται με ακαδημαϊκά κριτήρια που θα απηχούν και τις ανάγκες αλλά και τον αναπτυξιακό σχεδιασμό της ελληνικής κοινωνίας . Εν τέλει για το ζήτημα της εισαγωγής μέσω σχολής και όχι μέσω τμημάτων θεωρούμε ότι θα επέλθει μια πλήρης «μπαχαλοποίηση» στο ζήτημα απονομής γνώσεων και ειδικοτήτων καθώς μέσα από την αναφορά σε ευέλικτα προγράμματα θα προωθηθεί πχ η απονομή πτυχίου γενικά μηχανικού που θα ναι λίγο η/υ , λίγο μηχανολόγος κλπ. Αυτό αντιλαμβανόμαστε ότι δεν λύνει κανένα πρόβλημα δεν έχει καμιά λογική και εν τέλει προωθεί περισσότερο την αποδόμηση της Παιδείας και των επαγγελματικών και κοινωνικών δικαιωμάτων που απορρέουν από αυτήν. Εμείς θεωρούμε ότι το υπάρχον σύστημα απλά χρήζει εκσυγχρονισμού στο ζήτημα της πρακτικής εμπειρίας , των προγραμμάτων σπουδών και της εν γένει οργάνωσης του και όχι περαιτέρω αποδόμηση και απαξίωση ΠΙΣΤΩΤΙΚΈΣ ΜΟΝΑΔΕΣ :Αντιγράφουμε από το νόμο: «Τα προγράμματα προπτυχιακών και μεταπτυχιακών σπουδών των ιδρυμάτων ανώτατης εκπαίδευσης οργανώνονται με βάση το σύστημα μεταφοράς και συσσώρευσης πιστωτικών μονάδων…». Το σύστημα μεταφοράς και συσσώρευσης πιστωτικών μονάδων είναι ένα σύστημα περιγραφής των προγραμμάτων σπουδών των ιδρυμάτων ανώτατης εκπαίδευσης με την απόδοση πιστωτικών μονάδων στα στοιχεία που τα συνθέτουν. Οι πιστωτικές μονάδες εκφράζουν τον φόρτο εργασίας που απαιτείται για την ολοκλήρωση των στόχων ενός ακαδημαϊκού προγράμματος από κάθε φοιτητή ή σπουδαστή….» Καταρχήν ας δούμε την έννοια των πιστωτικών μονάδων (credits). Ένας φοιτητής ανάλογα με το τμήμα που σπουδάζει παίρνει πια, πιστωτικές μονάδες για κάθε μάθημα που περνάει. Παράδειγμα μπορεί να πάρει 5 credits για το Χ, 10 credits για το Ψ μάθημα κλπ. Επίσης, για να πάρει κάποιος πτυχίο, καθορίζεται ότι, ανεξάρτητα από το ποια μαθήματα παίρνει, πρέπει να μαζέψει συνολικά κάποιες πιστωτικές μονάδες πχ 240 για τετραετείς σπουδές, 300 για πενταετή κύκλο σπουδών. Στο εξωτερικό οι τριετείς κύκλοι σπουδών ισοδυναμούν με 180 μονάδες - credits. Με αυτό το σύστημα η έννοια του ενιαίου πτυχίου για όλους τους αποφοίτους μιας σχολής καταργείται και οδηγούμαστε στην έννοια του ατομικού πτυχίου = άθροισμα πιστωτικών μονάδων (credits).Πολύ δε περισσότερο όταν λειτουργήσουν τα λεγόμενα «διατμηματικά» προγράμματα σπουδών. Με αυτά, οι φοιτητές θα έχουν τη «δυνατότητα» να παίρνουν μαθήματα από 2-3 διαφορετικά τμήματα (ο καθένας ό,τι θέλει), με αποτέλεσμα να μην υπάρχει πλέον η έννοια του κοινού πτυχίου που συνδέει τώρα όλους τους αποφοίτους μιας σχολής ακόμα και αν φοιτούν σε άλλες πόλεις και πανεπιστήμια. Πχ αρχιτέκτονας, πολιτικός μηχανικός κλπ. Αυτή η «προσωποποίηση» των πτυχίων εύκολα θα οδηγήσει στην πλήρη κατάργηση των γενικών συλλογικών συμβάσεων για ομοειδείς ομάδες εργαζομένων πχ χημικοί στη βιομηχανία, μηχανικοί στις κατασκευές κλπ. Άλλωστε ο νόμος το δηλώνει κατηγορηματικά: Οι απόφοιτοι των παν/μίων δε θα παίρνουν πλέον μόνο το «κλασσικό» πτυχίο τους, αλλά και το λεγόμενο «παράρτημα διπλώματος». Σε αυτό θα αναγράφονται τα μαθήματα που έχει περάσει ο κάθε φοιτητής μαζί με τις πιστωτικές μονάδες που πλέον θα αντιστοιχούν στο κάθε μάθημα. Αυτό θα είναι άλλωστε και το πρώτο βήμα για τη δημιουργία ατομικών φακέλων «προσόντων», που θα διαχωρίζουν τους αποφοίτους μεταξύ τους. Άλλωστε τα μαθήματα που έχουν οδηγήσει στην απαραίτητη συλλογή μονάδων για κάθε υποψήφιο εργαζόμενο θα δεν είναι τα ίδια. Μία άμεση συνέπεια αυτής της εφαρμογής θα είναι άλλωστε και η πλήρης υποβάθμιση των πτυχίων. Αφού κάποιος με 180 πιστωτικές μονάδες από ένα κολέγιο του εξωτερικού θα μπορεί συμπληρώνοντας τις 60 μονάδες από ένα ΙΕΚ να «εξισωθεί» με έναν απόφοιτο τεταρτοετούς φοίτησης. Θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί ότι ο «καλός» εργαζόμενος ή φοιτητής δεν θα «χαθεί». Ίσως. Απλά όμως η αμοιβή του θα στηρίζεται μόνο στην προσωπική του δυνατότητα να διαπραγματευθεί, αφού η επίκληση μιας συλλογικής σύμβασης δεν θα έχει νόημα. Άλλωστε, με την ίδρυση ινστιτούτων ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ (άραγε με δίδακτρα η χωρίς;) θα πρέπει συνεχώς να προσθέτει πιστωτικές μονάδες στο πτυχίο του ώστε να μην βγει εκτός αγοράς. Το σημαντικότερο όμως από όλες αυτές τις «μεταρρυθμίσεις» - που βέβαια δεν είναι ελληνικής έμπνευσης αλλά αποτελούν κατευθύνσεις της ευρωπαϊκής ένωσης – είναι ότι η πολιτεία απαλλάσσεται από κάθε υποχρέωση και δέσμευση. Αντίθετα ο υποψήφιος εργαζόμενος αναλώνεται σε ένα συνεχές, μοναχικό κυνήγι συλλογής πιστωτικών μονάδων έχοντας αποδεχτεί ότι αυτός και μόνο ευθύνεται για την ανεργία του. Τελειώνοντας λοιπόν επιστρέφουμε στο αρχικό μας ερώτημα : Είναι άραγε αυτή η πολιτική της κ.Υπουργού το απόσταγμα του Σοσιαλισμού στην πράξη; Η απάντηση μας μια : Εμείς πεισματικά απέναντι στα δόγματα της εποχής αντιμετωπίζουμε την Παιδεία ως αγαθό και δικαίωμα και όχι ως εμπόρευμα όπως η κυβέρνηση που όσο και να προσπαθεί δεν πείθει ότι στο δίλημμα σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα διάλεξε το πρώτο. ΛΕΜΕ ΟΧΙ : Στην κατάργηση της φοιτητικής εκπροσώπησης-Αγωνιζόμαστε για 100% συμμετοχή των φοιτητών Ο Ν1268/82 αποτελεί αφετηρία για να πάμε ένα βήμα μπροστά και όχι δέκα βήματα πίσω ΛΕΜΕ ΟΧΙ: Στην αξιολόγηση με κριτήρια επιχειρηματικά-Αγωνιζόμαστε για αξιολόγηση από τους φοιτητές. Είμαστε υπέρ της σύγκρισης με τα υπόλοιπα ευρωπαικά Πανεπιστήμια,στην κατεύθυνση όμως της ποιοτικότερης λειτουργίας των ιδρυμάτων μας, όχι στην εμπορευματοποίησή τους ΛΕΜΕ ΟΧΙ: Στην όποια ύπαρξη ιδιωτικών ιδρυμάτων-Αγωνιζόμαστε για Δημόσια και Δωρεάν Προ/μεταπτυχιακή Παιδεία ΛΕΜΕ ΟΧΙ: Στην υπο-χρηματοδότηση των παν/μίων - Αγωνιζόμαστε για 7%(5+2) του ΑΕΠ για Παιδεία- Έρευνα
ΛΕΜΕ ΟΧΙ :Σε νόμους και αλλαγές που γίνονται για εμάς χωρίς εμάς-Αγωνιζόμαστε να ακουστεί η φωνή μας
ΛΕΜΕ ΟΧΙ: Στην απαξίωση των πτυχίων μας και την αντικατάσταση τους από ατομικούς φακέλους προσόντων Αγωνιζόμαστε για :Πτυχία ενιαία με αντίκρισμα και δικαιώματα στην αγορά εργασίας που να εξυπηρετούν την κοινωνία και όχι το κεφάλαιο και τις ανάγκες του για φτηνό και εξειδικευμένο εργατικό δυναμικό χωρίς δικαιώματα.
Παράλληλα θεωρούμε ότι το φοιτητικό κίνημα θα επωφεληθεί και θα ισχυροποιήσει την φωνή του στην κοινωνία μέσω της ανασύστασης της ΕΦΕΕ.
Η ανακοίνωση για τα γεγονότα της Κυριακής
Πάτρα 6/12/2009Δυστυχώς, για άλλη μια φορά γίναμε όλοι μάρτυρες της τραγικής διαπίστωσης ότι η ΕΛ.ΑΣ και οι δυνάμεις καταστολής παραμένουν ένα αναποτελεσματικό και βαθειά αντιδημοκρατικό μόρφωμα που μόνο την προστασία του πολίτη δεν διασφαλίζουν. Ένα χρόνο μετά την δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου, φοιτητικοί σύλλογοι διαδήλωναν στην Πάτρα ενάντια στην κρατική βία και την παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όταν δέχθηκαν αναίτια επίθεση από δυνάμεις των ΜΑΤ με δακρυγόνα και ξυλοκόπημα μελών συλλόγων την ώρα που άφηναν ανενόχλητους τους 10-15 γνωστούς άγνωστους να κάνουν αυτό που καλά γνωρίζουν, έξω από κάθε δημοκρατικά νομιμοποιημένη διαδικασία. Μάλιστα, από τύχη δε θρηνήσαμε νεκρούς μιας και δακρυγόνα κτύπησαν συνάδελφο μας στο λαιμό, ευτυχώς χωρίς να αποβεί μοιραίο το κτύπημα για τη ζωή του. Την ώρα που η Πολιτική ηγεσία του Υπουργεία Προστασίας του Πολίτη διακηρύττει την αξία της ανθρώπινης ζωής και καλεί την κοινωνία να διαδηλώσει ειρηνικά για να μην ξαναβιώσουμε ποτέ ξανά γεγονότα σαν και αυτά του περασμένο Δεκέμβρη, η ΕΛ.ΑΣ στην Πάτρα για άλλη μια φορά μας έδειξε με το χειρότερο τρόπο ότι η Δημοκρατία στον Τόπο μας έχει πολύ δρόμο μπροστά της. Γίναμε μάρτυρες μαζικών (πάνω από 50) αναίτιων προληπτικών προσαγωγών έξω από καφετέριες, εστιατόρια κλπ, ταλαιπωρίας συναδέλφων για μια «απλή διακρίβωση στοιχείων» όπως μας είπε ο Διοικητής της Ασφάλειας κ. Νταβλούρος, μπροστά στον οποίον ασφαλίτες συλλαμβάνανε αναίτια και ξυλοκοπούσαν ένα συνάδελφο μας που καμία σχέση δεν είχε με τα επεισόδια που με την ανοχή της Αστυνομίας εξελίχθηκαν μόλις πριν. Η Πανελλήνια Αγωνιστική Σπουδαστική Παράταξη έχει βαθιές ρίζες στους κοινωνικούς αγώνες. Για αυτό τα μέλη της ΠΑΣΠ δε φοράνε κουκούλες κ. Νταβλούρο. Για αυτό μάλλον και συλλάβατε συντρόφους μας. Όμως δε θα σας κάνουμε τη χάρη κ. Νταβλούρο. Θα συνεχίσουμε να είμαστε μπροστάρηδες στους αγώνες της Νεολαίας για μια καλύτερη ζωή. Πέραν όμως της στάσης της Αστυνομίας σοβαρά ερωτηματικά προκαλεί και η στάση της Πρυτανικής Αρχής και η απουσία της από το χώρο όπου 50 και πλέον φοιτητές είχαν προσαχθεί χωρίς να τους απαγγελθεί οποιαδήποτε κατηγορία. Θεωρούμε σημαντικό να υπάρξει μια απάντηση από πλευράς της Διοίκησης του Πανεπιστημίου Πατρών γιατί δεν εμφανίστηκε στην Ασφάλεια Πατρών έστω και ένας Αντιπρύτανης για να ενημερωθεί για το λόγο των αθρόων προσαγωγών και να παρέχει νομική κάλυψη στους φοιτητές που δεν τους δόθηκε ούτε το δικαίωμα να κάνουν ένα τηλέφωνο στους γονείς τους. Ως προς τα γεγονότα προκύπτουν τα εξής συμπεράσματα-ερωτήματα: Πρέπει το Υπουργείο να πάρει επίσημα θέση για το εάν και κατά πόσο η τοπική Αστυνομία λειτουργούσε βάση εντολών ή ο σχεδιασμός ήταν δικό της έργο. Εάν ισχύει το πρώτο τότε θα είμαστε για άλλη μια φορά μπροστάρηδες για να δείξουμε ότι ο σοσιαλιστικός χώρος παραμένει αγωνιστικός και ότι το Κίνημα μας φοβέρες δε σήκωνε ούτε σηκώνει και ούτε θα αφήσουμε να μετεξελιχθεί σε αστυνομοκρατούμενο. Εάν ισχύει το δεύτερο, έχουμε να πούμε τα εξής : Κ. Νταβλούρο δε μας ενοχλεί τόσο η ανεπάρκεια σας. Μας ενοχλεί ότι δεν μπορείτε να είστε επικεφαλής μιας υπηρεσίας που είναι ταγμένη στην προστασία του Πολίτη. Γιατί: Με δική σας εντολή έγινε αναίτια επίθεση σε φοιτητές που διαδήλωναν ειρηνικά. Με δική σας παρουσία και ανοχή ξυλοκοπήθηκε συνάδελφος μαςΜε δική σας εντολή προσήχθησαν φοιτητές αναίτια και ταλαιπωρήθηκαν για ώρες ολόκληρες. Κ. Νταβλούρο η τρομοκρατία σας δε μας φοβίζει. Ήμασταν, είμαστε και θα είμαστε μπροστά στους κοινωνικούς αγώνες γιατί αυτός είναι ο ρόλος μας. Εσείς μάλλον ξέρουμε τι άποψη έχετε για αυτούς. Σε κάθε περίπτωση: κ. Νταβλούρο κάντε μια χάρη στην κοινωνία της Πάτρας. ΠΑΡΑΙΤΗΘΗΤΕ!! Από κει και πέρα οφείλουμε να καταδικάσουμε τις παρεμφερείς λογικές που εκφράστηκαν και στην πορεία της Πέμπτης από τα ίδια πρόσωπα.. Παράλληλα να αναρωτηθούμε πώς η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου προσπαθεί να «κόψει» τα νταηλίκια και τους σερίφηδες από την αστυνομία όταν και η ίδια παρουσιάζει τέτοια συμπτώματα...Αντιλαμβάνεται ο κ. Υπουργός ότι από καθαρή τύχη την προηγούμενη Κυριακή δεν θρηνήσαμε και άλλα θύματα; Θα εκδιώξει από το σώμα όπως ανακοίνωσε τους ενόχους; Θα καταργήσει οριστικά και αμετάβλητα τα δακρυγόνα , τα χημικά και εν τέλει την ηλίθια και επικίνδυνη νοοτροπία που εκφράζει μεγάλο κομμάτι της Ελληνικής Αστυνομίας; Θα εφαρμόσει σε αυτήν την περίπτωση άραγε προληπτικά μέτρα;
ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΠΡΟΛΗΨΗ ΓΙΑ ΑΝΤΙΛΑΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΣ
Παραθέτοντας παραπάνω τις ανακοινώσεις της παράταξης για τον περσινό και προπέρσινο Δεκέμβρη θέλουμε να κλείσουμε τα στόματα σε κάθε μορφής παπαγαλάκια που προσπαθούν να μας συνδέσουν με τις αντιλαϊκές πολιτικές της νέας κυβέρνησης. Για μας και ο περσινός και ο προπέρσινος Δεκέμβρης απέδειξαν περίτρανα ότι η καταστολή αποτελεί βασική πολιτική επιλογή των τελευταίων και κυβερνήσεων και είναι ξεκάθαρο στα δικά μας μάτια, ότι στις περσινές κινητοποιήσεις δεν θρηνήσαμε θύματα καθαρά από τύχη. Παράλληλα φάνηκε περίτρανα και με τα επεισόδια στον φετινό εορτασμό του Πολυτεχνείου ότι οι λογικές της αστυνομίας δεν έχουν αλλάξει και για προφανείς κατά την άποψη μας λόγους η αγωνιστική νεολαία της Πάτρας έχει τεθεί τα 2 τελευταία χρόνια στο κατασταλτικό στόχαστρο της αστυνομίας.
Οι φοιτητικοί σύλλογοι πρέπει έμπρακτα μέσα από αποφάσεις φοιτητικών συνελεύσεων και μέσα από κινητοποιήσεις να τιμήσουν τον νεκρό Αλέξη και να εναντιωθούν απερίφραστα σε οποιαδήποτε λογική αστυνομικής βίας , κρατικής καταστολής και τρομοκράτησης της κινηματικής μας δράσης από φασιστικά στοιχεία και τους συνοδοιπόρους τους( Χρυσή Αυγή, ΔΑΠ, Πρωτοπορία , ΟΝΝΕΔ. Παράλληλα για τις τωρινές λογικές του Υπουργείου Δημόσια Τάξης δεν μπορούμε να κατανοήσουμε και συνεπώς καταδικάζουμε απερίφραστα την ενοχοποίηση των Εξαρχείων ως φύτρα εγκληματικών στοιχείων. Άλλο που δεν θέλανε κάποιοι την στοχοποίηση αυτή.. Εννοούμε ότι ίσως αυτοί που πέρυσι στις πορείες κάναν τους ρουφιάνους της αστυνομίας , να είναι τα ίδια άτομα που ορμώμενοι από τα Εξάρχεια καίνε και σπάνε… Βάζοντας βούτυρο στο ψωμί των σερίφηδων για νταηλίκια σε ανυποψίαστο και αθώο κόσμο.
ΕΚΔΗΜΟΚΡΑΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΤΩΡΑ. Εν τέλει θεωρούμε ότι οι πρωτοβουλίες που έχουν παρθεί από την πολιτεία για την αγωνίστρια Κωνσταντίνα Κούνεβα είναι προς την σωστή κατεύθυνση. Όμως αν δεν παρθούν ευρύτερα μέτρα υπέρ των εργατών και των εργαζόμενων όπως προαναφέραμε, πάντα η εργοδοσία θα αποθρασύνεται και θα προχωράει σε δολοφονικές επιθέσεις….
ΚΑΛΟΥΜΕ ΣΕ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ 6Ης ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ , ΜΕ ΚΛΕΙΣΤΗ ΤΗΝ ΣΧΟΛΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ, 6 ΔΕΚΕΜΒΡΗ.ΠΑΣΠ ΑΕΙ ΠΑΤΡΑΣ ΔΥΝΑΜΗ ΠΡΩΤΗ-ΔΥΝΑΜΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου