Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία...
Κάθε χρόνο , κατά την αγωνιστική επέτειο του Πολυτεχνείου , ξυπνούν οι μνήμες του αγωνιζόμενου λαού που πάλεψε ,για να διεκδικήσει το δικαίωμα του σε μια αξιοπρεπή και ελεύθερη ζωή , κατά των φασιστικών τάσεων της δικτατορίας και των πρωταγωνιστών της. Έχουν περάσει 38 χρόνια από την εξέγερση του Πολυτεχνείου και αναρωτιόμαστε σε τι διαφέρουν οι θλιβερές εκείνες μέρες , με τα δεινά που πλήττουν σήμερα τον Ελληνικό Λαό , έχοντας χάσει κάθε έννοια Εθνικής Ανεξαρτησίας και Λαϊκής Κυριαρχίας ,όντας έρμαιο μιας κυβέρνησης που σε καμία περίπτωση δεν έχει κοινωνική αποδοχή , καθιστώντας έτσι τα μηνύματα του Πολυτεχνείου πιο επίκαιρα και πιο ζωντανά από ποτέ. Το όραμα αυτής της εξέγερσης και των όσων είχαν προηγηθεί, οδηγεί ακόμα και σήμερα κάθε αριστερό αγωνιστή. Είναι το σημείο αναφοράς των αγώνων του λαού μας ενάντια σε ιμπεριαλιστικά συμφέροντα, ενάντια σε κάθε μορφής φασισμό από όπου και αν προέρχεται. Ενάντια στο ρατσισμό και τις διακρίσεις καθώς και την οπισθοδρόμηση. Ενάντια σε οποιεσδήποτε δυνάμεις προσπαθούν να αποδυναμώσουν το κοινωνικό κράτος και το κράτος πρόνοιας, σε αυτούς που προωθούν το πλέον αποτυχημένο μοντέλο της ατομικής ευθύνης έναντι της συλλογικής προσπάθειας και των συλλογικών αγώνων.Το Πολυτεχνείο είναι μια εξέγερση άμεσα συνδεδεμένη τόσο με το πολιτικό γίγνεσθαι της εποχής που ΗΠΑ και βασιλιάς μοίραζαν το βιός του λαού και τα σύνορα της χώρας μας, όσο και γενικότερα με το πολιτικό σκηνικό στην Ευρώπη και τον κόσμο στη ψυχροπολεμική περίοδο. Αποτελεί συνέχεια της αντίστασης(ΕΑΜ), των κινημάτων του 114, του Πέτρουλα και του Λαμπράκη μεγάλων αγωνιστών που θα μείνουν τα ονόματα τους ανεξίτηλα γραμμένα στην ιστορία. Αποτελεί σημαντικό λιθαράκι στον ευρύτερο προβληματισμό της εποχής. Στα πλαίσια του προβληματισμού των ημερών αλλά και των συγκυριών ανήκουν ο κυπριακός απελευθερωτικός αγώνας, που η χούντα οδήγησε στη διχοτόμηση της Μεγαλονήσου, αλλά και ο κουβανικός αγώνας και κινήματα όπως αυτό του Αλιέντε στη Χιλή , ο Μάης του ’68 και το ευρύτερο αντιπολεμικό κίνημα της εποχής(Βιετνάμ). Το Πολυτεχνείο λοιπόν δείχνει στο σύγχρονο φοιτητικό, εργατικό και γενικότερα λαϊκό κίνημα πως ο μοναδικός δρόμος για την πραγμάτωση των διεκδικήσεων είναι ο δρόμος της αριστεράς και της ενότητας . Μια ενότητα που θα προέρχεται από τη σύνθεση διαφορετικών απόψεων και αντιλήψεων, μακριά από κάθε είδους κομματική καθοδήγηση και πειθαρχία. Συνεπώς η εξέγερση του Πολυτεχνείου ήταν ένα πολύχρωμο ιδεολογικά μωσαϊκό που οδήγησε στην έκρηξη απέναντι στη χούντα των Συνταγματαρχών οι οποίοι είχαν τη σιωπηρή ανοχή όλων αυτών που λυμαίνονταν το βιος του ελληνικού λαού . Η νοοτροπία αυτών είχε προηγούμενο ,και έχει και παρόν αλλά δεν πρέπει να έχει μέλλον, και μάλιστα ξεκινάει από παλιά είτε με τα τάγματα ασφαλείας, είτε με το παρακράτος του Καραμανλή και τη «βία και νοθεία» και φτάνει στο σήμερα. Στο σήμερα των Οννεδιτών που δολοφόνησαν τον Τεμπονέρα, στο σήμερα του ΛΑΟΣ και της Χρυσής Αυγής και στην συμπαράταξη των αστυνομικών δυνάμεων με αυτούς και τον κάθε λογής «εξοργισμένο» πολίτη, στην ωμη βία των οργάνων καταστολής κατά λαϊκών και φοιτητικών κινητοποιήσεων, στο σήμερα της κυβέρνησης του ΠΑ.ΣΟ.Κ. που έχει κάνει τον Ελληνικό λαό έρμαιο των λογικών και βουλών του Δ.Ν.Τ. , μιας και έχει χαθεί η εθνική μας ανεξαρτησία αλλά και η λαϊκή κυριαρχία ,καθιστώντας μας υπό ξένη οικονομική κατοχή.
Το Πολυτεχνείο Ζει. Είναι μέσα στο μυαλό και την καρδιά κάθε αριστερού αγωνιστή που πάλεψε και παλεύει απέναντι στη βάναυση επίθεση που εξαπέλυσαν οι κυβερνήσεις των τελευταίων ετών με αποκορύφωμα την 2ετης κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. , στα κεκτημένα του φοιτητικού και του εργατικού κινήματος καταδικάζοντας τα μη-προνομιούχα κοινωνικά στρώματα, δημιουργώντας μια κοινωνία διαφορετικών ταχυτήτων προστατεύοντας τους πλουσίους και κάνοντας επιδρομή στα εισοδήματα των οικονομικά ασθενέστερων. Ο λαός μας δεν αντέχει άλλο . Η ΠΑΣΠ ως η αυτόνομη παράταξη της δημοκρατικής αριστεράς δεν πρόκειται να παίξει το ρόλο του δεκανικιού σε κανέναν που προωθεί αντιλαϊκές πολιτικές. Οπότε δεν μένει παρά να φωνάξουμε και να συσπειρωθούμε πάλι ως άνθρωποι ελεύθεροι πίσω από το σύνθημα του Πολυτεχνείου:
ΨΩΜΙ- Η χούντα καταλήστευσε το βιός του ελληνικού λαού με την πλήρη στήριξη των κρατούντων. Σήμερα οι ίδιοι αυτοί έχοντες και κατέχοντες αφού πρώτα έστησαν το σκηνικό της οικονομικής κρίσης είναι έτοιμοι ξανά να μας οδηγήσουν στην φτώχεια και την πείνα. Την ίδια στιγμή η κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ ,η οποία στο ερώτημα «Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα» απάντησε Μνημόνιο , ισοπέδωσε το κοινωνικό κράτος αφήνοντας έκθετους τους οικονομικά ασθενέστερους στην οικονομική κρίση , με το ‘’κούρεμα” μισθών και συντάξεων , με την ελαστικοποίηση των σχέσεων εργασίας , με την τρομακτική αύξηση του Φ.Π.Α. , με τις συνεχόμενες περικοπές και τα συνεχή σκληρά αντιλαϊκά μέτρα. Μπροστά στον κίνδυνο να είμαστε η γενιά που θα ζήσει χειρότερα από την προηγούμενη, αγωνιζόμαστε για το δικαίωμα στην εργασία, στην ασφάλιση, στην Υγεία. Η έννοια του ψωμιού δεν είναι κάτι που περιορίζεται στο «πιάτο» αλλά στο δικαίωμα εν γένει για μια ζωή αξιοπρεπή και ελεύθερη από τον φόβο της ανεργίας, της αν-ασφάλισης, της αρρώστιας. Σήμερα, που κάποιοι με πρόσχημα την κρίση μας ζητάνε να σφίξουμε το ζωνάρι, για να γίνουν κάποιοι ακόμα πιο πλούσιοι και πιο χρυσοί ως παιδιά (golden boys και ντόπιοι εντολοδόχοι) η απάντηση του δημοκρατικού σοσιαλισμού φαντάζει πιο επίκαιρη από ποτέ. Ο κοινωνικός μας αγώνας είναι αγώνας με ταξικό χαρακτήρα υπέρ του εργαζόμενου λαού και ενάντια στα οράματα των μονοπωλίων και του ΣΕΒ. ΨΩΜΙ σημαίνει κοινωνική απελευθέρωση.
ΠΑΙΔΕΙΑ – Ενώ τότε η παιδεία μας πέρναγε μέσα από τη ιδεολογική κρεατομηχανή της χούντας σήμερα έρχεται να περάσει μέσα από την κρεατομηχανή του νεοφιλελευθερισμού που σε όλο τον κόσμο επιδιώκει την εμπορευματοποίηση και τον κατακερματισμό της εκπαίδευσης με σκοπό την παραγωγή φτηνών και ευέλικτων επιστημόνων. Η κοινωνία μας όμως και τα σημεία των καιρών απαιτούν ολοκληρωμένη εκπαίδευση και οχυρωμένους με πλήρη γνώση επιστήμονες. Σε αυτό τον δρόμο συνεχίζουμε ενάντια στην αναθεώρηση του αρ.16 , ενάντια στην περιστολή του ασύλου, ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της Παιδείας , υπέρ της μόνο Δημόσιας και Δωρεάν Παιδείας για όλους. Η κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. συνεχίζοντας στην ίδια δεξιά λογική με τη Ν.Δ. και με το νόμο-πλαίσιο Γιαννάκου , ολοκληρώνει το συθέμελο γκρέμισμα του Ελληνικού Δημόσιου Πανεπιστήμιου με το νέο νόμο-πλαίσιο της Διαμαντόπουλου . Απέναντι σ’ αυτό το ξεπούλημα της παιδείας στους ιδιώτες και το κεφάλαιο αλλά και στις λογικές που την θέλουν διαμορφωμένη στα μέτρα στα σταθμά της εκαστοτε αγοράς , λέμε ένα μεγάλο « Δεν θα περάσει» , κλιμακώνοντας τις κινητοποιήσεις για την ανατροπή τους.
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ – Η υποδούλωση και η τρομοκρατία του ελληνικού λαού από ένα δικτατορικό καθεστώς στις μέρες μας δεν υπάρχει ,τουλάχιστον, στην ίδια μορφή με τότε , υπάρχουν όμως άλλες μορφές δουλείας και ανελευθερίας που έρχονται να εμφανιστούν για παράδειγμα στις σχέσεις εργασίας και στην αστυνομοκρατία και την τρομοκρατία. Η έξαρση φαινομένων ξενοφοβίας έρχεται να ενισχύσει τις συνθήκες ανελευθερίας και να ενεργοποιήσει τα αντιδραστικά αντανακλαστικά της κοινωνίας τα οποία έρχονται να ενισχυθούν από την έξαρση της τρομοκρατίας η οποία μόνο τον λαό δεν ωφελεί.
Ο λαός ωφελείται μόνο από την ελευθερία του να διεκδικεί ένα καλύτερο αύριο και για την κοινωνία και την χώρα. Με βάση αυτήν την λογική, για μας η ελευθερία σε επίπεδο κοινωνικό( και εθνικό) ταυτίζεται απόλυτα με την λαϊκή θέληση και τους λαϊκούς αγώνες και όχι με την ποινικοποίηση τους και την καταστολή τους. Υπενθυμίζουμε ειδικά την καταστολή που υπήρξε στις κινητοποιήσεις του Δεκέμβρη για τον Αλέξη τα τελευταία 2 χρόνια , τις επιθέσεις σε συνδικαλιστές όπως είχε γίνει και με την Κούνεβα αλλά και την καταστολή που υπήρξε σε διάφορες πορείες και διαμαρτυρίες φοιτητών και εργαζομένων και στην Πάτρα αλλά και στην υπόλοιπη Ελλάδα .Το τελευταίο θύμα της αστυνομικής βαρβαρότητας είναι ένας 53χρονος συνδικαλιστής που βρήκε τραγικό θάνατο στη μεγαλειώδη συγκέντρωση διαμαρτυρίας κατά του πολυνομοσχεδίου του υπουργείου Οικονομικών.
ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ- Τότε , η εθνική ανεξαρτησία της χώρας είχε καταργηθεί και το δικαίωμα διαχείρισης της είχε περάσει στα χέρια της Αμερικής μέσω των μυστικών υπηρεσιών της και του ΝΑΤΟ. Η χούντα ήταν σχέδιο δικό τους. Ερχόμαστε σήμερα 38 χρόνια μετά να βλέπουμε την Ελλάδα ,να έχει χάσει για ακόμα μια φορά την εθνική της ανεξαρτησία και το δικαίωμα διαχείρισης της να έχει περάσει στα χέρια της τρόικας , του Δ.Ν.Τ. και των Γερμανικών «θέλω» , προσδεμένη ακόμα στο άρμα της Αμερικής και με τον φόβο να απολέσουμε το μισό Αιγαίο και την μισή Κύπρο. Παράλληλα είναι σημαντικό για μας να θίξουμε και το γεγονός ότι η Ε.Ε. υποθάλπει τέτοια φαινόμενα παραμένοντας ανάλγητη, εσωστρεφής και αμερικανοπρεπής και απέχει πολύ από την Ευρώπη των λαών, της ειρήνης και της δημοκρατίας που εμείς οραματιζόμαστε. Παραδείγματα όπως του Κοσσόβου, των Σκοπίων αλλά και της Κύπρου δείχνουν ότι η Ένωση φοβάται και αδυνατεί να συγκρουστεί ανοιχτά με τις πολεμοχαρείς, πετρελαιολάγνες και εν κατακλείδι ιμπεριαλιστικές επιλογές της Αμερικής αλλά και της Αγγλίας. Η χώρα μας, όπως και η Ευρώπη αποτελούν την πατρίδα της έννοιας του ανθρωπισμού. Έννοιας που στα γεννοφάσκια της υπήρξε πολύ διαφορετική από ότι σήμερα. Ανθρωπισμός δεν είναι η λεγόμενη «ανθρωπιστική βοήθεια», αλλά η ουσιαστική και αγωνιστική αλληλεγγύη στους υπόλοιπους καταπιεσμένους λαούς .
Συνεχίζουμε στα βήματα αυτών που μας έδειξαν το δρόμο. Αγρότες, εργαζόμενοι , φοιτητές, διανοούμενοι όλοι μαζί στην ανατροπή νόμων , λογικών και συμφερόντων που καταδυναστεύουν τα δικαιώματα μας . Η ΠΑΣΠ αποτελεί τον κοινωνό του οράματος της δημοκρατικής προοδευτικής αριστεράς στον τόπο. Όραμα του τότε αλλά και του σήμερα, παραμένει μια δημοκρατία που θα έχει ως πυλώνες την κοινωνική και πολιτική αυτοδιαχείριση, την οικονομική ευημερία και τη δικαιοσύνη και θ’ αποτελεί την έκφραση μιας κοινωνίας ενεργών πολιτών. Όραμα του τότε, αλλά και του σήμερα, είναι ο μετασχηματισμός της κοινωνίας και όχι απλά η στείρα άρνηση στην πολιτική των δυνάμεων της συντήρησης και του νεοφιλελευθερισμού, που αν δε συνοδεύεται από συγκεκριμένη πολιτική στόχευση και προοπτική, κινδυνεύει να καταστεί το άλλοθι και το δεκανίκι της πολιτικής αυτής αντί για μοχλός ανατροπής της, πόσο μάλλον αν οδηγεί στη διάσπαση, την περιθωριοποίηση και την κομματική περιχαράκωση του φοιτητικού και εργατικού κινήματος.
Καλούμε το Σύλλογο φοιτητών να συμμετέχει στην τριήμερη κατάληψη 15-17 του παραρτήματος, του χώρου όπου συμβολίζει την αντίσταση των φοιτητών και του αχαϊκού λαού στη χούντα των συνταγματαρχών και που γι’ αυτό το λόγο θα πρέπει να ανήκει στους φοιτητικούς και σπουδαστικούς συλλόγους και να αποτελεί χώρο ελεύθερης πολιτικής δράσης των μελών τους. Επίσης καλούμε το Σύλλογο σε συντονισμό με άλλους φοιτητικούς και σπουδαστικούς Συλλόγους, να λάβει μέρος στην πορεία η οποία θα έχει ως αφετηρία το παράρτημα και θα διέρχεται από το Βρετανικό Προξενείο και από το μνημείο του Νίκου Τεμπονέρα στα Ψηλά Αλώνια, ώστε να τιμηθεί έμπρακτα ο τελευταίος λαϊκός αγωνιστής που δολοφονήθηκε από τη Δεξιά.
…η χούντα δεν τελείωσε το ‘73
Το τέλος της ιστορίας δεν γράφτηκε ακόμα το μέλλον της το δείχνουν οι αγώνες μας...
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου